เวลาที่เรารู้ว่าจะต้องไปยังสถานที่ที่เราไม่ได้ไปนานเราจะคิดถึงสถนที่นั้น แม้เราจะไม่เคยมีความสุขเมื่ออยู่ในที่นั้นก็ตาม
คิดถึง ที่เคยเรียนคณิต สุขะ แนะแนว
คิดถึง ประชาสัมพันธ์ ที่เคยถากถาง
คิดถึง ศูนย์วิทย ที่เคยทำงาน
คิดถึง ห้องเอกสาร ที่เคยจะมาปล้นชั้นหรอ
คิดถึง ห้องวิทย์ ที่เคยปรึกษา (โครงงานหัวปั่น) ยังไม่เสร็จเลย
คิดถึง ห้อง 1206-2 ที่ staff พาไปแอบ
คิดถึง สวนป่า ที่เคยนั่งเล่น
คิดถึง ห้องคณิต ที่เคยนับกระดาษ
คิดถึง อาคาร 2 ที่เคยวิ่งหนี... ตอนคืนก่อนกีฬาสี ม.1
คิดถึง หน้าห้องศิลป์ ที่เคยทำกระทง
คิดถึง สนามหญ้า ที่เคยเข้าแถว
คิดถึง คหกรรม ที่เคยทำนิทรรศการ อย. ออกโทรทัศน์
คิดถึง ห้องโสต ที่เคยเสนอโครงงาน และเคยทำควันโขมงทั่วห้อง
คิดถึง บาร์หน้าห้องโสต ที่เคยเป็นปฏิคม
คิดถึง ศึกษาภัณฑ์ ที่เคยกวน
คิดถึง อาคาร 3 ที่เคยถือของ จัดของ
คิดถึง อาคาร 4 ที่เคยกลัว
คิดถึง ห้องศิลป์ 1 ที่เคยถูกด่ายกสายชั้น
คิดถึง ห้องปกครอง ที่เคยไปส่งใบเช็ค
คิดถึง ห้องทะเบียน ที่เคยไปส่งเอกสาร
คิดถึง ห้องอังกฤษ ที่ได้มะขามป้อมขัดดอก
คิดถึง ห้องภาษาไทย ที่เคยหลั่งร่ายๆ
คิดถึง ห้องพัสดุ ที่เคยเบิกของ
คิดถึง หน้าห้อง ผอ. ที่เคยเติมน้ำ
คิดถึง ห้องคอมเล็ก ที่เคยประชุม
คิดถึง ห้องพยาบาล ที่เคยพาเพื่อนไปรักษา
คิดถึง ห้องศิลป์ 4 ที่เคยไม้พลองของชั้น
คิดถึง ห้องแนะแนว ที่เคย ขอปรึกษา
คิดถึง ร้านน้ำ 15 ที่เคยน้ำพระเจ้า
คิดถึง ซันดิว ที่เคย ฝากของ
คิดถึง ห้องสมุด ที่เคย ถูกใช้เก็บหนังสือ
คิดถึง ห้อง พ.1 ที่น่าเบื่อ
และคิดถึง ทุกคนที่เคยมีเวลาทั้งดี และร้ายร่วมกัน
English
เข้ม
ทานรัยยัง
คิดถึงนะเพื่อน
บอกกุ้งด้วย
55+
บะบายจร้า