เวลาที่เรารู้ว่าจะต้องไปยังสถานที่ที่เราไม่ได้ไปนานเราจะคิดถึงสถนที่นั้น แม้เราจะไม่เคยมีความสุขเมื่ออยู่ในที่นั้นก็ตาม

คิดถึง ที่เคยเรียนคณิต สุขะ แนะแนว

คิดถึง ประชาสัมพันธ์ ที่เคยถากถาง

คิดถึง ศูนย์วิทย ที่เคยทำงาน

คิดถึง ห้องเอกสาร ที่เคยจะมาปล้นชั้นหรอ

คิดถึง ห้องวิทย์ ที่เคยปรึกษา (โครงงานหัวปั่น) ยังไม่เสร็จเลย

คิดถึง ห้อง 1206-2 ที่ staff พาไปแอบ

คิดถึง สวนป่า ที่เคยนั่งเล่น

คิดถึง ห้องคณิต ที่เคยนับกระดาษ

คิดถึง อาคาร 2 ที่เคยวิ่งหนี... ตอนคืนก่อนกีฬาสี ม.1

คิดถึง หน้าห้องศิลป์ ที่เคยทำกระทง

คิดถึง สนามหญ้า ที่เคยเข้าแถว

คิดถึง คหกรรม ที่เคยทำนิทรรศการ อย. ออกโทรทัศน์

คิดถึง ห้องโสต ที่เคยเสนอโครงงาน และเคยทำควันโขมงทั่วห้อง

คิดถึง บาร์หน้าห้องโสต ที่เคยเป็นปฏิคม

คิดถึง ศึกษาภัณฑ์ ที่เคยกวน

คิดถึง อาคาร 3 ที่เคยถือของ จัดของ

คิดถึง อาคาร 4 ที่เคยกลัว

คิดถึง ห้องศิลป์ 1 ที่เคยถูกด่ายกสายชั้น

คิดถึง ห้องปกครอง ที่เคยไปส่งใบเช็ค

คิดถึง ห้องทะเบียน ที่เคยไปส่งเอกสาร

คิดถึง ห้องอังกฤษ ที่ได้มะขามป้อมขัดดอก

คิดถึง ห้องภาษาไทย ที่เคยหลั่งร่ายๆ

คิดถึง ห้องพัสดุ ที่เคยเบิกของ

คิดถึง หน้าห้อง ผอ. ที่เคยเติมน้ำ

คิดถึง ห้องคอมเล็ก ที่เคยประชุม

คิดถึง ห้องพยาบาล ที่เคยพาเพื่อนไปรักษา

คิดถึง ห้องศิลป์ 4 ที่เคยไม้พลองของชั้น

คิดถึง ห้องแนะแนว ที่เคย ขอปรึกษา

คิดถึง ร้านน้ำ 15 ที่เคยน้ำพระเจ้า

คิดถึง ซันดิว ที่เคย ฝากของ

คิดถึง ห้องสมุด ที่เคย ถูกใช้เก็บหนังสือ

คิดถึง ห้อง พ.1 ที่น่าเบื่อ

และคิดถึง ทุกคนที่เคยมีเวลาทั้งดี และร้ายร่วมกัน